W przeszłości, gdy dachy chat pokrywała gruba strzecha, a dachy dworów na ogół drewniany gont, nie było czegoś takiego, jak wykraplanie się pary wodnej pod dachem. Przy coraz szczelniejszych ścianach i stropach oraz równie szczelnych, ale na ogół zimnych pokryciach dachowych, niebezpieczeństwo kondensacji pary jest bardzo duże.
Nadmiar pary gromadzącej się na spodniej stronie pokrycia dachowego powstaje wskutek różnicy temperatur – na zewnątrz dachu oraz wewnątrz na poddaszu. Bez zabezpieczenia taki kondensat może być w dłuższym okresie czasu groźny dla konstrukcji dachowej (więźby drewnianej), a tym bardziej dla docieplenia, wykonywanego najczęściej z wełny mineralnej. Aby uniknąć zagrożenia ze strony wykraplającej się pary, należy zastosować wielowarstwową paroprzepuszczalną folię (membranę), czyli tzw. folię wstępnego krycia. Dzięki wbudowanej specjalnej siatce zbrojącej jest ona odporna na naprężenia i rozerwanie, co czyni z niej także bardzo dobrą izolację przeciwwiatrową.
Folia wstępnego krycia służy do pokrycia dachowej konstrukcji przed właściwym pokryciem i może czasowo, zanim położymy blachę czy dachówkę, pełnić rolę zabezpieczenia przed wiatrem, deszczem albo pierwszym śniegiem. Oczywiście nie powinniśmy tego okresu przeciągać, bo zbyt długie wystawienie folii na niszczące działanie czynników atmosferycznych, w tym promieniowania UV, może negatywnie wpłynąć na jej wytrzymałość.
Montaż
Folię montuje się pomiędzy krokwiami a kontrłatami, na które przybija się łaty i układa właściwe pokrycie dachu. Folię rozwija się w poziomych pasach, na całej długości dachowej połaci, zaczynając zawsze od dołu, czyli od okapu, wypuszczając nieco materiał na rynnę, aby umożliwić swobodne spływanie do niej wody. Każdy następny pas układamy na poprzedni z odpowiednim zakładem, zaznaczonym przez producentów wyraźną poziomą linią (niektórzy producenci zaznaczają na foliach nawet kilka linii zakładu, dostosowanego do kąta nachylenia dachu). Ważne jest, aby każdą folię wykładać nadrukowaną stroną do góry, żeby nie stracić jej właściwości paroprzepuszczalnych i przez to nie narazić dachu oraz budynku na zawilgocenie. Folia, złożona z kilku warstw, ma bowiem system perforacji – mikroporów i mikrokanalików skierowanych w jedną stronę, tak aby mogły odprowadzić na zewnątrz parę wodną, ale nie przepuścić do wewnątrz wody.
Szczelina wentylacyjna
W przypadku dachu z nieocieplonymi połaciami przestrzeń powstała pomiędzy krokwiami a ostatecznym pokryciem dachu, np. dachówką, wyznaczona wysokością kontrłat i łat, jest wystarczająca dla jego przewietrzania i swobodnego odparowania wilgoci, która nawet po wykropleniu ścieknie po folii w stronę okapu do rynny.
Sprawa się nieco komplikuje, gdy musimy zadbać o odpowiednią szczelinę wentylacyjną w konstrukcji dachu z dociepleniem. Mowa tu o wolnej przestrzeni pomiędzy folią a warstwą izolacji cieplnej (na ogół z wełny mineralnej). Taka szczelina, o wysokości minimum 2 cm, jest konieczna dla prawidłowego odparowania nadmiaru pary wodnej z izolacji cieplnej. Gdy jej nie ma, wilgoć – zbierająca się w warstwie docieplenia – może doprowadzić z czasem do obniżenia lub zupełnej utraty właściwości izolujących, a także do zagrzybienia i powolnej degradacji całej, z reguły drewnianej, konstrukcji dachu.
Najpowszechniejszym rozwiązaniem dla zachowania odpowiedniej szczeliny jest stosowanie krokwi o wysokości przekraczającej grubość warstwy docieplenia, co można osiągnąć przez nabicie na dolnych krawędziach krokwi dodatkowych listew zwiększających ich wysokość. Wełna jest jednak materiałem elastycznym, ulegającym odkształceniom i może, szczególnie przy dużym skosie dachu, osunąć się i zatkać szczelinę, a ta, jak wentylacja, powinna mieć wlot i wylot (przy okapie oraz u góry dachu przy kalenicy).
By zabezpieczyć się przed taką sytuacją, niektórzy wykonawcy dociepleń stosują sznury dystansowe rozpięte pomiędzy krokwiami, inni natomiast wybierają specjalne maty o dużej sprężystości, które po wciśnięciu między krokwie ulegają rozprężeniu i bardzo ściśle wypełniają ocieplaną przestrzeń. Jest jednak jeszcze jedno, zdecydowanie najlepsze rozwiązanie, które eliminuje problem szczeliny wentylacyjnej. To folie (membrany) wstępnego krycia o bardzo wysokiej przepuszczalności (1200¸3000 g/m2/24h). Dzięki specjalnej budowie i parametrom przewyższającym kilkunasto-, a nawet kilkudziesięciokrotnie właściwości zwykłych folii paro przepuszczalnych, produkty te mogą bezpośrednio stykać się z warstwą izolacji cieplnej.
AN
FOLIE DACHOWE WSTĘPNEGO KRYCIA - GDZIE KUPIĆ?
Napisz komentarz
Komentarze